Strona główna

Wsparcie edukacyjne

Wsparcie edukacyjne

Osoby z zaburzeniami psychicznymi w sytuaucjach zagrażających bezpieczeństwu

                                                  Osoby z zaburzeniami psychicznymi w sytuacjach zagrażających bezpieczeństwu

 

Student agresywny słownie

Agresja werbalna może objawiać się pod różnymi postaciami: od zastraszania do słownych gróźb (maile, telefony, listy zs pogrózkami) lub weyzwisk. W kontakcie ze studentem należy:

  • zapobiegać narastaniu jego gniewu
  • dostrzec jego emocje ("słyszę, że jest pan zdenerwowany")
  • ograniczyć stymulację zmysłową
  • wysłuchać go
  • postawić granice - wyrazić brak akcpetacji ( zachowania, nie studenta) w sytuacjach, w których krzyczy, wkracza w sferę intymną
  • obiecać rozmowę, gdy będzie spokojniejszy
  • jeśli zachowanie studenta eskaluje, wezwać służby porządkowe.

    Czytaj więcej...

Osoby z chorobami przewlekłymi ("ukryta niepełnosprawność")

                                                                              Osoby z chorobami przewlekłymi

Przewlekłe choroby to zaburzenia trwające około 3 miesięcy lub dłużej, które wplywają na funkcjonowanie osoby w różnych sferach życia: fizycznej, intelektualnej, psychicznej oraz społecznej. Specyfika chroób przewlekłych wiąże się z utrzymaniem przez osobę określonego trybu życia uwzględniajac również konieczność specyficznmego leczenia.

Do tego typu chorób zalicza się m.in.: alergie, astmę, choroby nerek, choroby serca, cukrzycę, epilepsję czy hemofilię.

Wsparcie edukacyjne:

  • umożliwienie zaliczania materiału w trybie indywidualnym w przypadku gdy sytuacja zdrowotna studenta uniemożliwia regularne uczestnictwo w zajęciach
  • modyfikacja harmonogramu zajęć minimalizująca nieobecnosci związane z planowanym leczeniem
  • wydłużenie okresu rozliczeniowego (np.: oddawania prac pisemnych)  studentowi, który może pracować tylko w krótkich odcinkach czasowych. Przydatna dla niego byłaby pomoc w planowaniu i organizowaniu pracy (np.: konsekwentne rozliczanie ich z obowiązku)
  • podział egzaminmu/zaliczenia na części, jeśli obejmuje jednorazowo zbyt dużą partię materiału dla studenta z trudnościami w uczeniu sie
  • wydłużenie czasu trwania egzaminu/zaliczenia.

 

Epilepsja to stan neurologiczny, charakteryzujący się napadami padaczkowymi pojawiającymi się w przypadku zaburzeń czynności mózgu w postaci wyładowań bioelektrycznych. Napady padaczkowe mogą mieć gwałtowny przebieg lub może wydawać się, że dana osoba znajduje się w transie. 

   Podczas napadów częściowych złożonych, osoba, która jest nimi dotknięta może chodzić lub wykonywać inne ruchy, chociaż w rzeczywistości jest ona nieprzytomna.
   Jeżeli ktoś dostaje ataku padaczki, nic nie można zrobić, aby go powstrzymać. Jeżeli osoba ta przewróciła się, upewnij się, że jej głowa jest bezpieczna i czekaj, aż atak minie.
   Kiedy atak ustąpi, osoba ta może czuć się zdezorientowana i zawstydzona. Spróbuj zapewnić jej odosobnione miejsce, aby mogła się uspokoić.
   Miej świadomość tego, że u niektórych osób napady padaczkowe mogą wywoływać pagery i światło stroboskopowe.

Wskazówki postępowania w przypadku nagłego ataku epilepsji u studenta:

  • zachować spokój
  • usunąć z otoczenia studenta przedmioty mogące stanowić potencjalne zagrożenie dla poszkodowanego (np.: ostre, ciężkie, twarde krzesła, stoliki)
  • zapewnić studentowi droźność dróg oddechowych
  • w razie przedłużającego się napadu, towarzyszących urazów, braku odzyskania przytomności po napadzie oraz w innych sytuacjach, w których nie wiemy co robić, należy wezwać pogotowie ratunkowe.

Czego należy unikać:

  • wkładania jakichkolwiek przedmiotów do ust studenta
  • podawania płynów
  • przytrzymywania siłą studenta powstrzymując jego drgawki.

Po ataku epilepsji:

  • ułożyć studenta w pozycji bocznej ustalonej, co pomoże zabezpieczyć go przed ewentualnym zachłyśnięciem się treścią pokarmową
  • monitorować funkcję oddechową studenta
  • izolować studenta od silnych bodźców sensorycznych (np.: świetlnych, dźwiękowych czy zapachowych).

 Nie każdy rodzaj niepełnosprawności jest widoczny. Pewne osoby mogą prosić cię o coś lub zachowywać się w sposób, który wydaje ci się dziwny. Taka prośba lub zachowanie może mieć związek z niepełnosprawnością tej osoby.

   Na przykład, możesz udzielać komuś na pozór prostych wskazówek słownych, ale osoba ta prosi cię o zapisanie tych informacji. Może mieć ona trudności z przyswajaniem informacji i komunikacja w formie pisemnej jest dla niej łatwiejsza. Albo na pozór zdrowa osoba może poprosić w kolejce o miejsce siedzące, a nie stojące. Osoba ta może odczuwać zmęczenie związane ze swoim stanem zdrowia, na przykład chorobą nowotworową lub może odczuwać skutki zażywania leków. Pomimo, iż ukryta, niepełnosprawność jest w tych przypadkach prawdziwa.
   W miarę możliwości szanuj potrzeby i prośby takiej osoby.

Osoby z problemami emocjonalnymi

                                                                    Osoby z problemami emocjonalnymi

 

Kontakt z osobami z problemami emocjonalnymi może sprawiać trudności. Brak wiedzy na temat specyfiki tych zaburzeń prowadzić może do ignorowania sygnałów o zagrożeniu zdrowia lub życia tej osoby lub do podjęcia działań nieadekwatnych do jego potrzeb.

Student w stanie lęku:

  • niemożność wypoczynku
  • nadmierne i nierealistyczne obawy
  • przyspieszone bicie serca
  • skrócony oddech
  • drżenie rąk lub całego ciała
  • nadmierne pocenie się
  • zawroty głowy
  • nudności
  • uczucie przerażenia i obawa przed utratą kontroli

W kontakcie z nim należy:

  • rozmawiać na osobności
  • pozwolić mu opowiedzieć o swoich odczuciach i myślach związanych z lękiem, to często pomaga zmniejszyć objawy
  • pozostać spokojnym
  • mówić w sposób jasny
  • zapewnić studenta, że potrzebuje profesjonalnej pomocy
  • zapewnić mu spokojne miejsce dopóki objawy nie ustąpią.

Czego należy unikać:

  • kwestionowania irracjonalnych lęków studenta ("to glupie bać się szczurów, one nic panu nie zrobią")
  • minimalizowania usłyszanych od studenta informacji na temat lęku ("mnie martw się, będzie dobrze")
  • zarzucania nadmiarem pomysłów dotyczących rozwiązania jego sytuacji
  • przejmowania odpowiedzialnosci za samopoczucie studenta
  • odczuwania lęku i przerażenia rqazem z nim.

Student zagrożony samobojstwem:

sasmobójhstwa stanowią trzecią najczęstszą przyczynę śmierci studentów. Myśli samobójcze mogą być i często są związane z zaburzeniami psychicznymi (depresją, mieszanymi zaburzeniami lękowo - depresyjnymi, nadużywaniem substacnji psychoaktywnych, chorobą afektywną dwubiegunową). Osoby zagrożone samobójstwem w 80% przypadków sygnalizują otoczeniu swoje plany.

W kontakcie ze studentem zagrożonym samobójstwem należy:

  • wezwać popgotowie ratunkowe i pozostać ze studentem do jego przybycia
  • rozmawiać ze studentem na osobności
  • zachować spokój i stanowczość
  • traktować wyznanie studenta dotyczące myśli samobójczych lub jego próbę samobójczą jako wołanie o pomoc
  • pytać studenta otwarcie o uczucia i plany związane z samobójstwem ("czy myśli pan/pani o popełnioeniu samobojstwa?", "czy ma pan/pani jakiś konkretny plan?").  Osoby wyrażające myśli samobójcze zazwyczaj są ambiwalentne wobec planu samobójstwa i dobrze reagują na okazaną pomoc i zainteresowanie
  • wyrażać swoje zainteresowanie i troskę o studenta, wysłuchać go, wyrazić przekonanie, że potrzebuje profesjonalnej pomocy i zapewnić o chęci pomocy w jej znalezieniu
  • upewnić się, ze student taką opiekę otrzymał
  • poradzić studentowi, gdzie w przyszłości może uzyskać pomoc (Pełnomocnik Rektora ds. Pomocy Psychologicznej, Ośrodek Interwencji Kryzysowej, Telefon Zaufania)
  • wszysztkie groźby samobójcze traktować jako pontecjalnie śmiertelne.

Osoby z zespołem Aspergera

Zespół Aspergera (ZA) to łagodniejsza forma autyzmu.  Specyfika tego schorzenia przejawia się w różnych sferach życia:

  • interakcji społecznych: trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem kontaktów z innymi ludźmi, z rozpoczynianiem rozmowy i umiejętnym jej podtrzymywaniem, z rozpoznawianiem uczuć innych, z adekwatną do danej sytuacji reakcją emocjonalną
  • komunikacji niewerbalnej: niewłaściwy (ograniczony) kontakt wzrokowy, trudności w sferze rozpoznawania mimiki i gestów innych, niewłaściwe jej używanie
  • mowy: trudności w rozumieniu zwrotów idiomatycznych, sarkazmu, ironii, przenośni i pojęć abstrakcyjnych, specyficzny tembr głosu, monotonny, śpiewający, pozbawiony intonacji, używanie zwrotów w sposób powtarzalny i stereotypowy
  • zainteresowań: specyficznych, ograniczonych do jednej dziedziny zainteresowań, mogących czasem dezorganizować funkcjonowanie i realizację codziennych obowiązków i powinności
  • rytuałów: czynności powtarzanych i wykonywanych zawsze w ten sam sposób, w tych samych miejscach lub sytuacjach (nieplanowane wydarzenia lub zmiana planów mogą wpłynąć negatywnie na samopoczucie tych osób)
  • sprawności fizycznej: trudnosci w koordynacji ruchowej, czynnościach manualnych.

Osoby z zespołem Aspergera często mają wyjątkowo dobrą pamięć, lubią szczegółowo badać wąskie obszary wiedzy, potrafią być silnie zmotywowani, niezależni oraz kreatywni.

Wsparcie edukacyjne:

  • zapewnić dłuższy czas na wdrożenie się w funkcjonowanie w nowej sytuacji, w plan i organizację zajęć
  • pomoc w orientacji w terenie (np.: mapy z trasami przejścia między budynkami)
  • stałe i systematyczne miejsca oraz stanowiska pracy z ograniczoną ilością bodźców w postaci hałasu czy ostrego światła
  • przekazywanie jasnych i precyzyjnych instrukcji oraz poleceń do wykonywanych zadań (np.: w formie drukowanej)
  • otrzymywanie pisemnych streszczeń (konspektów lub prezentacji multimedialnych) z najważniejszymi zagadnieniami omawianymi w trakcie zajęć
  • umożliwienie nagrywania treści zajęć na dyktafon
  • w niektórych sytuacjach umożliwienie kontaktu w formie elektornicznej
  • w sytuacjach wskazanych zapewnienie regularnych przerw
  • podział materiału do zaliczenia na części, wyznaczanie partii do nauki, systemtyczne powtarzanie wiadomości
  • wydłużenie czasu na odpowiedź i słowna zachęta do niej (może ona obniżyć lęk u studenta)
  • motywowanie do wysiłku oraz wsparcie w podjętych działaniach.

Osoby z dysleksją

Dysleksję określa się jako specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u osób z prawidłowym rozwojem intelektualnym.Trudności spowodowane są, uwarunkowanymi nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego, zaburzeniami niektórych funkcji poznawczych, motorycznych oraz ich integracji.

W wielu krajach dysleksji nie uznaje się za niepełnosprawność. Jednak włączanie jej do obszarów niepełnosprawności ma swoje uzasadnienie w trudnościach doświadczanych przez osoby z dysleksją. Potrzebują one szczególnych warunków i wsparcia w procesie edukacji. Dyslekcja jest zaburzeniem trwającym przez całe życie.

Wsparcie edukacyjne:

  • odpowiednio wcześniej przed zajęciami udostępnić listy nowych pojęć, tak by studenci mieli wystarczająco dużo czasu na ich przyswojenie i naukę używania w odpowiednim kontekście
  • z odpowednim wyprzedzeniem przekazać konspekt wykładu/ćwiczeń. Student z dysleksją będzie mógł skupić się na treści zajęć, bez konieczności jednoczesnego notowania
  • wykorzystywać materiały dydaktyczne w formie audiowizualnej, np.: telewizyjne materiały dokumentalne lub nagrania video dotyczące danego tematu
  • zadbać by tekst prezentacji wyświetlany podczas zajęć miał czytelny rozmiar czcionki (minimalny rozmiar to 24). Należy ograniczyć ilość informacji zamieszczony na każdym slajdzie do kluczowych punktów
  • zaplanować dyskusję i prezentacje w w małych grupach. Da to studentom możliwość eksperymentowania z nowym słownictwem podczas omawiania swoich pomysłow i opinii
  • mieć świadomość tego, że student z dysleksją często potrzebuje dodatkowego czasu na sformułowanie swoich myśli
  • indywidualnie oceniać prace studentów kładąc nacisk na ich aspekt merytoryczny
  • dopuszczać możliwość popełniania drobnych błędów ortograficznych
  • zachęcać studentów do formułowania pytań, następnie odpowiedzieć na nie, używając prostego języka. Warto także zilustrować poszczególne punkty konkretnymi przykładami
  • zapewnić arkusze z rozwiązaniami, aby studenci mieli możliwość sprawdzenia błędów
  • rozważyć zastosowanie różnych kolorów (np.: kartek) dla różnej tematyki
  • podawać nowe symbole wraz z ich definicją słowną (jasno sprecyzowaną)
  • pozwalać studentom na użycie programów wspierających proces uczenia się (np.: służących do pracy z tekstem)
  • uwzględniać trudności z pisaniem ręcznym przez dłuższy czas. Robienie notatek może okazać się bardzo męczące i stresujące, dlatego warto umożliwić studentowi korzystanie podczas zajęć z laptopa
  • zachęcać studentów do korzystania z notatników i/lub sporządzania list zawierających plany zadań. Może to ich wesprzeć w planowaniu działań i ustalaniu priorytetów zadań.