Strona główna

Zespół Aspergera (ZA) to łagodniejsza forma autyzmu.  Specyfika tego schorzenia przejawia się w różnych sferach życia:

  • interakcji społecznych: trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem kontaktów z innymi ludźmi, z rozpoczynianiem rozmowy i umiejętnym jej podtrzymywaniem, z rozpoznawianiem uczuć innych, z adekwatną do danej sytuacji reakcją emocjonalną
  • komunikacji niewerbalnej: niewłaściwy (ograniczony) kontakt wzrokowy, trudności w sferze rozpoznawania mimiki i gestów innych, niewłaściwe jej używanie
  • mowy: trudności w rozumieniu zwrotów idiomatycznych, sarkazmu, ironii, przenośni i pojęć abstrakcyjnych, specyficzny tembr głosu, monotonny, śpiewający, pozbawiony intonacji, używanie zwrotów w sposób powtarzalny i stereotypowy
  • zainteresowań: specyficznych, ograniczonych do jednej dziedziny zainteresowań, mogących czasem dezorganizować funkcjonowanie i realizację codziennych obowiązków i powinności
  • rytuałów: czynności powtarzanych i wykonywanych zawsze w ten sam sposób, w tych samych miejscach lub sytuacjach (nieplanowane wydarzenia lub zmiana planów mogą wpłynąć negatywnie na samopoczucie tych osób)
  • sprawności fizycznej: trudnosci w koordynacji ruchowej, czynnościach manualnych.

Osoby z zespołem Aspergera często mają wyjątkowo dobrą pamięć, lubią szczegółowo badać wąskie obszary wiedzy, potrafią być silnie zmotywowani, niezależni oraz kreatywni.

Wsparcie edukacyjne:

  • zapewnić dłuższy czas na wdrożenie się w funkcjonowanie w nowej sytuacji, w plan i organizację zajęć
  • pomoc w orientacji w terenie (np.: mapy z trasami przejścia między budynkami)
  • stałe i systematyczne miejsca oraz stanowiska pracy z ograniczoną ilością bodźców w postaci hałasu czy ostrego światła
  • przekazywanie jasnych i precyzyjnych instrukcji oraz poleceń do wykonywanych zadań (np.: w formie drukowanej)
  • otrzymywanie pisemnych streszczeń (konspektów lub prezentacji multimedialnych) z najważniejszymi zagadnieniami omawianymi w trakcie zajęć
  • umożliwienie nagrywania treści zajęć na dyktafon
  • w niektórych sytuacjach umożliwienie kontaktu w formie elektornicznej
  • w sytuacjach wskazanych zapewnienie regularnych przerw
  • podział materiału do zaliczenia na części, wyznaczanie partii do nauki, systemtyczne powtarzanie wiadomości
  • wydłużenie czasu na odpowiedź i słowna zachęta do niej (może ona obniżyć lęk u studenta)
  • motywowanie do wysiłku oraz wsparcie w podjętych działaniach.