Strona główna

                                                                    Osoby z problemami emocjonalnymi

 

Kontakt z osobami z problemami emocjonalnymi może sprawiać trudności. Brak wiedzy na temat specyfiki tych zaburzeń prowadzić może do ignorowania sygnałów o zagrożeniu zdrowia lub życia tej osoby lub do podjęcia działań nieadekwatnych do jego potrzeb.

Student w stanie lęku:

  • niemożność wypoczynku
  • nadmierne i nierealistyczne obawy
  • przyspieszone bicie serca
  • skrócony oddech
  • drżenie rąk lub całego ciała
  • nadmierne pocenie się
  • zawroty głowy
  • nudności
  • uczucie przerażenia i obawa przed utratą kontroli

W kontakcie z nim należy:

  • rozmawiać na osobności
  • pozwolić mu opowiedzieć o swoich odczuciach i myślach związanych z lękiem, to często pomaga zmniejszyć objawy
  • pozostać spokojnym
  • mówić w sposób jasny
  • zapewnić studenta, że potrzebuje profesjonalnej pomocy
  • zapewnić mu spokojne miejsce dopóki objawy nie ustąpią.

Czego należy unikać:

  • kwestionowania irracjonalnych lęków studenta ("to glupie bać się szczurów, one nic panu nie zrobią")
  • minimalizowania usłyszanych od studenta informacji na temat lęku ("mnie martw się, będzie dobrze")
  • zarzucania nadmiarem pomysłów dotyczących rozwiązania jego sytuacji
  • przejmowania odpowiedzialnosci za samopoczucie studenta
  • odczuwania lęku i przerażenia rqazem z nim.

Student zagrożony samobojstwem:

sasmobójhstwa stanowią trzecią najczęstszą przyczynę śmierci studentów. Myśli samobójcze mogą być i często są związane z zaburzeniami psychicznymi (depresją, mieszanymi zaburzeniami lękowo - depresyjnymi, nadużywaniem substacnji psychoaktywnych, chorobą afektywną dwubiegunową). Osoby zagrożone samobójstwem w 80% przypadków sygnalizują otoczeniu swoje plany.

W kontakcie ze studentem zagrożonym samobójstwem należy:

  • wezwać popgotowie ratunkowe i pozostać ze studentem do jego przybycia
  • rozmawiać ze studentem na osobności
  • zachować spokój i stanowczość
  • traktować wyznanie studenta dotyczące myśli samobójczych lub jego próbę samobójczą jako wołanie o pomoc
  • pytać studenta otwarcie o uczucia i plany związane z samobójstwem ("czy myśli pan/pani o popełnioeniu samobojstwa?", "czy ma pan/pani jakiś konkretny plan?").  Osoby wyrażające myśli samobójcze zazwyczaj są ambiwalentne wobec planu samobójstwa i dobrze reagują na okazaną pomoc i zainteresowanie
  • wyrażać swoje zainteresowanie i troskę o studenta, wysłuchać go, wyrazić przekonanie, że potrzebuje profesjonalnej pomocy i zapewnić o chęci pomocy w jej znalezieniu
  • upewnić się, ze student taką opiekę otrzymał
  • poradzić studentowi, gdzie w przyszłości może uzyskać pomoc (Pełnomocnik Rektora ds. Pomocy Psychologicznej, Ośrodek Interwencji Kryzysowej, Telefon Zaufania)
  • wszysztkie groźby samobójcze traktować jako pontecjalnie śmiertelne.